www.kiekmaar.be
Meer info ?
Mail: Eric
WIELRENNEN
In mijn jeugd waagde ik ooit mijn kans als renner. Als 14 jarige
gestart in de
categorie bij de onderbeginnelingen en later bij de junioren gaf ik er
na 4 jaar de
brui aan.
Blijkbaar was ik toch niet zo goed. Spurten was mijn ding niet, een strijkijzer deed het beter.
De wielermicrobe bleef echter aanwezig. Met de wekelijkse uitstap bij de wielertoeristen stak de goesting weer de kop op.
En toen de slagers hun wielerbond oprichten nam ik terug deel aan de wielerwedstrijden. 1977 was het jaar waarin ik veel wielervreugde mocht beleven
Foto genomen vóór de start van de koers in
Gullegem(1960).
Enkele namen heb ik nog onthouden. John Verbeke en ? Deweerdt.
Alles liep uit op een massaspurt, dus weer geen dichte ereplaats. Waar ik zelf eindigde ben ik vergeten. Waarschijnlijk rond de 11de plaats?
Mocht iemand nog in het bezit zijn van die uitslag dan wou ik het graag weten.
Halfweg de zomer van 1962 waagde ik de overstap naar wat nu de beloften zijn. De uitslagen bleven dezelfde. Wel mee naar de eindmeet maar met een slakkengangetje erover.
Geen stimulans om er mee verder te gaan, vandaar dat ik
op het einde van het seizoen er de brui aan gaf. Van al mijn uitslagen heb ik er maar weinig
onthouden. Ik beleefde plezier aan het wielrennen en het was
een boeiende hobby, dat was
het voornaamste. Je oefende er je karakter mee en leerde er
veel vrienden kennen die de zelfde hobby hadden. De militaire dienst en het lief
zat er wel voor iets tussen dat ik er later niet naar teruggreep.
In
1974 sloot ik mij aan bij de wielertoeristenclub:"De Globbetrotters". Ieder jaar
werd een wielerkoers georganiseerd en de winnaar werd kampioen van het seizoen
gekroond. Het duurde wel tot in 1977 voor ik de eerste maal de door iedereen
felbegeerde titel behaalde. Ondertussen nam ik ook deel aan diverse koersen voor
wielertoeristen. Ik had de smaak terug te pakken.
De
slagersbond van Belgie richtte voor zijn leden verschillende
wielerwedstrijden in. Er was zeer veel interesse voor die wielerkoersen. Veel
oud renners die tevens slager waren namen er aan deel. Door het grote succes van
die organisaties en om de sponsors en organisatoren te steunen werd een
wielerbond voor slagers opgericht. Ik nam aan alle koersen uit die tijd deel.
Met succes overigens. Na tal van ereplaatsen werd ik achtereenvolgens in 1977
kampioen van West-Vlaanderen en Belgisch kampioen.
Het was een mooie tijd waar
je naast het uitvoeren van de dagelijkse job, je ook nog
heel hard moest trainen om in form te geraken en het ook te blijven. Maar je
was jong en kon wel een stootje verdragen.
Intussen waren grotere kampioenen actief. Van Maurice Terryn (persfotograaf) kon ik prachtige onuitgegeven foto's bekomen die ik hier in een korte montage wil tonen.
